نوع مقاله : علمی- پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
3 استادیارگروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران
چکیده
«کمال طلبی» به معنای تعیین استانداردها و معیارهای بسیار بالا و مطلق اندیشانه در ساحت های مختلف زندگی و فعالیتهای انسانی است که برای نائلشدن به هدفی مشخص، در مسیری از پیش تعیین شده تعریف می شود. حرکت در مسیر سلوک عرفانی، مستلزم رعایت ضوابط و اصول مشخصی است تا کیفیت لازم برای رسیدن به فنا و حقیقت مطلق فراهم شود. عطار استانداردها و انتظارات بسیار بالا و دشواری برای سالک مشخص میکند و این حالت، تا ساحت زندگی فردی و اجتماعی سالک نیز گسترش می یابد. «اضطراب» و «کمالطلبی» ارتباط دوسویه و متقابل دارند و ریشة آن را میتوان در اضطرابِ وجودیِ شاعر در برخورد با مسیر کیفی و انتزاعیِ سلوک دنبال کرد. «اضطراب» حاصل از هبوط، مطلق بودن ذاتی و همه جانبة خداوند، ناکامی آدمی در حفظ جایگاهش در بهشت و اضطرابِ وابستگی به پستترین نقطة ممکن، به صورت تلاش برای جبران حدأکثری و اعادة حیثیت انسان در ساحتِ اندیشة عطار منعکس میشود. مهمترین نتیجة «کمال طلبی» عطار، نگاه مقوله ای یا «همه یا هیچ» است که قرار گرفتن در میانة مسیر سلوک را نمیپذیرد و صرفاً رسیدن به نهایت سلوک را قبول دارد. وسواس مذهبی و تأکید بر اعمال عبادی که فراتر از احکام دینی است، از دیگر نتایج «کمالطلبی» است. عطار با روایت داستانِ «کمالطلبی» بزرگان عرفان و تصوف، دیدگاه اصلی خود را در کیفیت سلوک و چگونگی حرکت سالک، بازآفرینی میکند.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Analysis of the relationship between perfectionism and anxiety in Attar's works and thoughts
نویسندگان [English]
- Hamed Rahmani Karavigh 1
- Mohammad Pashaie 2
- Vida Dastmalchi 3
1 PhD student, Department of Persian Language and Literature, Azerbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran
2 Associate Professor, Department of Persian Language and Literature, Azerbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran
3 Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Azerbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran
چکیده [English]
Perfectionism means setting very high and absolute standards and criteria in various areas of human life and action, defined on a predetermined path in order to achieve a certain goal. Moving on the path of mystical behavior requires adherence to certain rules and principles in order to achieve the necessary quality to reach extinction and absolute truth. Attar sets very high and difficult standards and expectations for the salik, and this situation extends to the salik's personal and social life as well. Anxiety and perfectionism have a two-way and mutual relationship, and their roots can be traced back to the poet's existential anxiety in dealing with the qualitative and abstract path of behavior. The anxiety resulting from decline, the inherent and omnipresent absoluteness of God, the failure of man to claim his place in heaven and the anxiety of dependence on the lowest possible point, are reflected in the realm of Attar's thought as an attempt to compensate to the maximum and restore the dignity of man. The main result of Attar's perfectionism is the binary thinking or the "all or nothing" that does not accept being in the middle of the path of the path and only accepts reaching the end of the path. Religious obsession or scrupulousness and emphasis on acts of worship that go beyond religious rules are other results of perfectionism. By narrating the story of the perfectionism of the mystics and Sufism, Attar recreates his original view on the quality of behavior and the way the salik moves.
کلیدواژهها [English]
- Attar
- Perfectionism
- Mystical stories
- Anxiety