فرهنگ شفاهی در حدیقه ی سنایی

نویسنده

دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا همدان

چکیده

حدیقه ی سنایی یکی از متن های پرابهام ادبیات ایران است. ابهام های این کتاب ـ که اوّلین منظومه ی عرفانی در زبان فارسی است ـ بیشتر از نظر زبان ادبی است که در آن، از امکانات زبان گفتاری و گویشی آن سال ها استفاده شده است. همچنین دامنه ی تغییر و جابه جایی ها، حذف ها و ایجازها در ساختمان جمله های حدیقه بسیار گسترده است و اصطلاحات، کنایات و تعبیرهای رایج در فرهنگ شفاهی نیز بر آن افزوده شده است. به همین دلیل، بیشتر مخاطبان امروزی (حتّی پس از خوانش های مکرّر) در برقراری ارتباط بین جمله ها و اجزای آن ها دشواری های بسیار پیدا می کنند. شاید یکی دیگر از دلایل ابهام این اثر، شتاب زدگی در هنگام نگارش و نداشتن فرصت برای ویرایش بوده؛ مطلبی که در کتاب های تاریخی و تذکره ها به آن اشاره شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Oral culture in Hadīghe of Sanā’ī

نویسنده [English]

  • Ghahraman Shiri
Associate professor, Boualisina University
چکیده [English]

Hadīghe of Sanā’ī is one of the most ambiguous texts of Persian literature. The ambiguity of this book, which is the first mystic collection in Persian language, does not result from the usage of complex words or imageries, but from the high simplicity of its language. The frequent use of spoken language and dialects of those years, transference, omission and abbreviations in sentence structures, and moreover, application of expressions, ironies and common definitions of oral culture, has made it difficult for the today readers of this text to find the relation between sentences and their elements even after several readings. Hastily writing, and leaving texts unrevised, the common characteristic of historical books and biographies, can be named as the other cause of the ambiguity of this text.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key Words : Hadīghe
  • Sanā’ī
  • oral culture
  • spoken language
  • dialect